Eeuwenoude zwarte moeraseik voor gloednieuwe pennen

Wellicht heb je ook al het verhaal gehoord over een boer die zijn akker ging spitten, en op een schatkist stootte. De kans dat zoiets echt gebeurt, is minimaal.

Maar in het Engelse graafschap Norfolk, in Methwold Hythe graven de boeren af en toe iets op dat minstens zo waardevol is.

5000 jaar geleden sierden eikenbossen het landschap van Norfolk. Dan begonnen in het hoge noorden de gletsjers te smelten. De klimaatverandering was vergelijkbaar met wat we nu meemaken. Het waterniveau steeg langzaamaan, en de bomen gingen rotten. Ze stierven en vielen om in het zilte water. In de loop der eeuwen verwerd de grond tot veen, en bewaarde zijn schat veilig.

Zwarte moeraseik (fenland bog oak), zoals deze gefossiliseerde boomsoort heet, is van onvergelijkbaar goede kwaliteit. Als je de stronken zo ziet liggen, zou je menen dat ze nog maar juist geveld zijn.

Hoewel de naam doet vermoeden dat het hier enkel om zwart eikenhout gaat, worden er ook andere boomsoorten gevonden, zoals den en taxus. En de kleur kan variëren tot blauw of zelfs rood. Dit ligt aan de tannines of mineralen (bv. oplosbaar ijzer) die het hout in de loop der eeuwen heeft geabsorbeerd. Soms is het hout fragiel en gaat de boom kapot nog voordat hij opnieuw het daglicht ziet, maar men kan ook geluk hebben. De bomen die 5000 jaar geleden als eerste vielen zijn nu in betere toestand dan de anderen die langer aan weer en wind blootgesteld bleven.

De lengte tussen de takken van de bewaarde bomen is soms meer dan 30 meter. Dat geeft een inzicht over hoe indrukwekkend het toenmalige dichte eikenwoud moet zijn geweest.

Het beste moment om de moeraseiken op te graven, is de winter. Onmiddellijk nadat een boom aan het licht komt, wordt de toestand ervan onderzocht. Op dat moment is de absolute vezelverzadiging het hoogste. De bomen worden in planken gezaagd zodat het eenvoudiger wordt om het vocht te onttrekken. Tegen het einde van het droogproces heeft de boom 2/3 van zijn oorspronkelijk volume verloren. Het is een hele onderneming om de planken zodanig te drogen dat het krimpproces onder controle blijft en de planken vlak, recht en barstvrij blijven.

Onafgezien van de oeroude oorsprong van moeraseik en de unieke schoonheid, is de simpele waarheid dat dit hout nog vele andere unieke eigenschappen bezit. Het hout heeft ook zijn eigen klank en is geliefd om onderdelen voor snaarinstrumenten te fabriceren.

In de loop der jaren werden duizenden tonnen van deze buitengewone gefossiliseerde bomen opgegraven en verbrand om de veengrond verder voor de landbouw te gebruiken. Gelukkig is de visie van de boeren inmiddels veranderd, en zijn ze er zich van bewust hoe zeldzaam dit hout wel is. Ze ondersteunen nu de pogingen om deze schatten uit de aardbodem zoveel mogelijk te bewaren. Tenslotte is het aantal bomen dat nog onder de grond zit niet eindeloos. Weldra zal de laatste boom bovengehaald worden.

In september 2012 stootte in Methwold Hythe een boer op een kanjer van 13,4 meter. Bij opgraven bleek de zwarte moeraseik in uitstekende staat te zijn. Er werden 10 gave planken van gesneden en deze werden naar Londen vervoerd om daar te drogen.

En raad eens wie er van die specifieke fossiele boom enkele pekzwarte blokjes kon bemachtigen?
Een eerste pen heb ik al klaar, in de Oxford Classic categorie.

Bestel deze Special Edition pen met de duurdere stalen 18k vergulde nib van Bock, zonder meerprijs!

Andere pennen volgen weldra. Het hout van deze pennen mag dan stokoud zijn, maar het binnenwerk en de afwerking zijn gloednieuw en van de hoge kwaliteit die je van mij gewend bent.

Ben je ook op zoek naar een pen met een eigen verhaal? In de webshop vind je vele interessante exemplaren. Neem gerust een kijkje.

Ik maak ook pennen in andere soorten moerashout. Maar daarover vertel ik binnenkort meer.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*